J. Massenet
Ημερομηνία 14 / Δεκ / 2018
Ώρα 19:30
Τηλέφωνο +30 2130885700
Sold Out

Manon – J. Massenet

Εθνική Λυρική Σκηνή

Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος Εθνικής Λυρικής Σκηνής
Κέντρο Πολιτισμού Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος


12, 14, 16, 19, 21, 23, 26, 30 December 2018

Μουσική διεύθυνση Lukas Karytinos – Kleante Russo
Σκηνοθεσία Thomas Moschopoulos
Sets: Evangelia Therianou
Costumes: Clare Bracewel
Dramaturgy collaborator: Kornilios Selamsis
Κινησιολογία Sofia Paschou
Φωτισμοί T.B.A.
Διεύθυνση χορωδίας Αγαθάγγελος Γεωργακάτος

Manon Lescaut Myrtò Papatanasiu (12, 16, 19, 23/12)
Christina Poulitsi (14, 21, 26, 30/12)
Chevalier des Grieux Κωνσταντίνος Κληρονόμος
Lescaut Dionysios Sourbis (12, 16, 19, 23/12)
Vangelis Maniatis (14, 21, 26, 30/12)
Count des Grieux Tassos Apostolou (12, 16, 19, 23/12)
Petros Magoulas (14, 21, 26, 30/12)
Guillot Morfontaine Nikos Stefanou (12, 16, 19, 23/12)
Christos Kechris (14, 21, 26, 30/12)
De Brétigny Dimitris Kassioumis (12, 16, 19, 23/12)
Harris Andrianos (14, 21, 26, 30/12)
Poussette Gina Poulou (12, 16, 19, 23/12)
Varvara Biza (14, 21, 26, 30/12)
Javotte Rosa Poulimenou Cappon (12, 16, 19, 23/12)
Diamanti Kritsotaki (14, 21, 26, 30/12)
Rosette Elena Maragou (12, 16, 19, 23/12)
Athina Kastrinaki (14, 21, 26, 30/12)

Με την Orchestra, Chorus and Soloists of the Greek National Opera

One of the most famous operas in the French repertory, Massenet’s Manon comes back to the Greek National Opera and the music life of Athens after an absence of 52 years! Based on Abbé Prévost’s novel, the opera tells the story of the unlucky love of Chevalier des Grieux for Manon, the girl’s adventurous life, her love for luxury and her death in squalid conditions, while Des Grieux’s tries to keep himself away from her. Massenet renders the ambience of each situation through a music that is lively, full of passion and most of all sensuality, and with a style expressing in the liveliest way the French belle époque, its aesthetics and values.

The opera will be directed by the distinguished theatre director and artistic director of Porta Theatre, a man with substantial experience in opera, Thomas Moschopoulos. As he notes: “So, Manon. A work whose most distinguishing characteristic is, as one could say, its ambivalence. At all levels: ambience, theme, musical style and ethos of characters. On a different occasion these could be considered as weaknesses but in this case, they become an exquisite example of the artful management of an enchanting and at the same time dangerous fluidity of meaning. In Manon’s world nothing is certain. Everything starts “easily” and “lightly” like a comedy of morals, but in the end, its dramatic effect almost exceeds that of melodrama. Is Manon an Anti-Traviata or an early Loulou? A victim of circumstance and α society which subjugates a young woman to labels or a libidinous amoralist destroyed by her own narcissism? And what about Chevalier des Grieux? Is he a faithful being with genuine and strong feelings? Or a naïve obsessive young man, used to an easy life provided by his family’s wealth and social status? Perhaps neither Prévost nor Massenet aimed at explicit or moralistic answers. Besides, both the narrative and the opera are products of a time when fluidity prevailed. In the first case, the gallant spirit of the French eighteenth century is challenged by the Enlightenment which calls for critical thinking and questioning of all certainties, while during the belle époque major tensions and inequalities as well as upheavals at all social and spiritual levels are masterly concealed by the general well-being. Like two big bubbles endlessly growing, these two eras will burst into major global crises which will shake the whole world. Could that explain why the staging of this work is particularly interesting nowadays? In the sense that it almost symbolically depicts a world which, inebriated by “easiness” and “carefreeness”, is possessed by an insatiable appetite for consumption of pleasures and ephemeral validation, while values are easily placed at the level of market value, love is confused with eroticism and the concept of pornography can easily be used to express all kinds of human behaviour and not only its literal meaning – a world led with dazzling superficiality toward a deterministic dramatic exit while turning a blind eye on whatever the consequences may be, through the deification of the ephemeral? Both in Prévost and Massenet the “narratives” of Manon Lescaut’s “story” refer to a “past” in order to comprehend the present. Therefore, the staging will blend the 18th and the 19th century with our recent past, starting from their shiny exteriors and the vertiginous sense of “climbing” and ending with the stunningly stark pain of the abrupt fall of the present”.

Τιμές εισιτηρίων: €15, €20, €35, €40, €50, €55, €60, €90
Μαθητές, μειωμένα: €15
Περιορισμένης ορατότητας: €10

Μανόν – Ζυλ Μασνέ

Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος Εθνικής Λυρικής Σκηνής
Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος


12, 14, 16, 19, 21, 23, 26, 30 Δεκεμβρίου 2018

Μουσική διεύθυνση: Λουκάς Καρυτινός – Κλεάντε Ρούσσο
Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος
Σκηνικά: Ευαγγελία Θεριανού
Κοστούμια: Κλαιρ Μπρέισγουελ
Δραματουργική συνεργασία: Κορνήλιος Σελαμσής
Κινησιολογία: Σοφία Πάσχου
Φωτισμοί: Θ.Α.
Διεύθυνση χορωδίας: Αγαθάγγελος Γεωργακάτος

Manon Lescaut Μυρτώ Παπαθανασίου (12, 16, 19, 23/12)
Χριστίνα Πουλίτση (14, 21, 26, 30/12)
Chevalier des Grieux Κωνσταντίνος Κληρονόμος
Lescaut Διονύσης Σούρμπης (12, 16, 19, 23/12)
Βαγγέλης Μαιάτης (14, 21, 26, 30/12)
Count des Grieux Τάσος Αποστόλου (12, 16, 19, 23/12)
Πέτρος Μαγουλάς (14, 21, 26, 30/12)
Guillot Morfontaine Νίκος Στεφάνου (12, 16, 19, 23/12)
Χρήστος Κεχρής (14, 21, 26, 30/12)
De Brétigny Δημήτρης Κασιούμης (12, 16, 19, 23/12)
Χάρης Ανδριανός (14, 21, 26, 30/12)
Poussette Τζίνα Πούλου (12, 16, 19, 23/12)
Βαρβάρα Μπιζά (14, 21, 26, 30/12)
Javotte Ρόζα Πουλημένου-Καπόν (12, 16, 19, 23/12)
Διαμαντή Κριτσωτάκη (14, 21, 26, 30/12)
Rosette Έλενα Μαραγκού (12, 16, 19, 23/12)
Αθηνά Καστρινάκη (14, 21, 26, 30/12)

Με την Ορχήστρα και τη Χορωδία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής

Μια από τις διασημότερες όπερες του γαλλικού ρεπερτορίου, η Μανόν του Μασνέ επιστρέφει στην Εθνική Λυρική Σκηνή αλλά και στην αθηναϊκή μουσική ζωή μετά από 52 χρόνια απουσίας! Βασισμένη στο μυθιστόρημα του αβά Πρεβώ, η όπερα εξιστορεί τον άτυχο έρωτα του ιππότη Ντε Γκριέ για τη Μανόν, την περιπετειώδη ζωή της κοπέλας, την αγάπη της για την πολυτέλεια και τον θάνατό της σε εξαθλίωση, παράλληλα με την προσπάθεια του Ντε Γκριέ να κρατηθεί μακριά της. Την ατμόσφαιρα κάθε κατάστασης ο Μασνέ την αποδίδει μέσα από μουσική ζωηρή, γεμάτη πάθος και κυρίως αισθησιασμό, μουσική ενός ύφους το οποίο εξέφρασε με τον πιο γλαφυρό τρόπο τη γαλλική μπελ επόκ, την αισθητική και τις αξίες της.

Τη σκηνοθεσία θα αναλάβει ο διακεκριμένος σκηνοθέτης του θεάτρου, καλλιτεχνικός διευθυντής του Θεάτρου Πόρτα, με μεγάλη εμπειρία στην όπερα, Θωμάς Μοσχόπουλος, ο οποίος σημειώνει: «Μανόν, λοιπόν. Ένα έργο που ίσως το βασικότερο χαρακτηριστικό του θα έλεγε κανείς πως είναι η αμφιθυμία. Σε όλα τα επίπεδα: ατμόσφαιρα, θέμα, μουσικό ύφος και ήθος των ηρώων του. Σε διαφορετική περίπτωση αυτά θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν αδυναμίες, εδώ γίνεται ένα εξαίρετο παράδειγμα έντεχνης διαχείρισης μιας γοητευτικής και συνάμα επικίνδυνης νοηματικής ρευστότητας. Τίποτε δεν είναι βέβαιο στον κόσμο της Μανόν. Όλα αρχίζουν “εύκολα” και “ανάλαφρα” ως μια κωμωδία ηθών, τελικά όμως η δραματικότητά της ξεπερνάει σχεδόν το μελόδραμα. Είναι η Μανόν μια αντι-Τραβιάτα ή μια πρώιμη Λούλου; Ένα θύμα των καταστάσεων και μιας κοινωνίας που υποτάσσει μια νέα γυναίκα σε κατηγοριοποιήσεις ή μια φιλήδονη αμοραλίστρια που καταστρέφεται από τον ναρκισσισμό της; Ο Ιππότης Ντε Γκριέ; Μια πιστή ύπαρξη με άδολα και δυνατά αισθήματα; Ή ένας αφελής εμμονικός νέος καλομαθημένος από την οικονομική και κοινωνική επιφάνεια της οικογένειάς του; Ίσως ούτε ο Πρεβώ ούτε ο Μασνέ να αποσκοπούσαν σε ξεκάθαρες ή ηθικολογικές απαντήσεις. Άλλωστε και το αφηγηματικό έργο και η όπερα είναι προϊόντα εποχών που η ρευστότητα κυριαρχούσε. Στην πρώτη περίπτωση το galant πνεύμα του γαλλικού δεκάτου ογδόου αιώνα δέχεται τα “τσιμπήματα” του Διαφωτισμού που παρακινεί σε κριτική σκέψη και επανεξέταση κάθε βεβαιότητας ενώ κατά την μπελ επόκ μέσα από την ευζωία καλύπτονται έντεχνα μεγάλες εντάσεις και ανισότητες καθώς και ανακατατάξεις σε κάθε επίπεδο κοινωνικής και πνευματικής ζωής. Σαν δύο μεγάλες φούσκες που μεγαλώνουν ασύστολα οι δύο αυτές εποχές θα σκάσουν σε μεγάλες και παγκόσμιας εμβέλειας κρίσεις που θα συνταράξουν ολόκληρο τον κόσμο. Μήπως εκεί βρίσκεται και το ειδικότερο ενδιαφέρον που μπορεί να έχει το ανέβασμα του έργου στις μέρες μας; Στο ότι δηλαδή αποτυπώνει σχεδόν συμβολικά έναν κόσμο που μεθυσμένος από την “ευκολία” και την “ανεμελιά” διακατέχεται από μια ακόρεστη όρεξη για κατανάλωση ηδονών και εφήμερης επιβεβαίωσης ενώ οι αξίες εύκολα τοποθετούνται σε επίπεδο αγοραστικής αξίας, ο έρωτας συγχέεται με τον ερωτισμό και η έννοια της πορνογραφίας μπορεί άνετα να χρησιμοποιηθεί για κάθε μορφή ανθρώπινης συμπεριφοράς και όχι μόνο στη στενή της κυριολεξία, έναν κόσμο που οδηγείται με απαστράπτουσα επιπολαιότητα σε μια νομοτελειακή δραματική έξοδο εθελοτυφλώντας για τις όποιες συνέπειες μέσα από μια αποθέωση του εφήμερου; Και στον Πρεβώ αλλά και στον Μασνέ οι “αφηγήσεις” της “ιστορίας” της Μανόν Λεσκώ αναφέρονται σε έναν “παρελθόντα” χρόνο για να κατανοήσουν τον παρόντα. Έτσι και το ανέβασμα θα αναμείξει τον 18ο και τον 19ο αιώνα με το πρόσφατο παρελθόν μας ξεκινώντας από τις εξωτερικές λαμπερές εικόνες τους και την ιλιγγιώδη αίσθηση “αναρρίχησης” και καταλήγοντας στον αποσβολωμένα γυμνό πόνο της ξαφνικής πτώσης του παρόντος».

Τιμές εισιτηρίων: €15, €20, €35, €40, €50, €55, €60, €90
Φοιτητικό, παιδικό: €15
Περιορισμένης ορατότητας: €10

Click for more info